Friday, January 8, 2010

Never Lose Hope


Hope is such a marvelous thing. It bends, it twists, it sometimes hides, but rarely does it break. It sustains us when nothing else can.It gives us reason to continue and courage to move ahead, when we tell ourselves we’d rather give in.

If the suffering of others still fills you with pain and frustration, then you still have hope.If you refuse to let a friendship die, or accept that it must end, then you still have hope.
If you look forward to a time or place of quiet and reflection, then you still have hope.
If you still buy the gifts, put up the Christmas tree or Parol last month or say Happy New Year, then you still have hope.

Hope puts a smile on our face when the heart cannot manage. Hope puts our feet on the path when our eyes cannot see it. Hope moves us to act when our souls are confused of the direction.

If you meet new people with a trace of excitement and optimism, then you still have hope.
If you give people the benefit of a doubt, then you still have hope.
If you still offer your hand in friendship to others that have touched your life, then you still have hope.
If receiving an unexpected card or letter still brings a pleasant surprise, then you still have hope.

Hope is a wonderful thing, something to be cherished and nurtured, and something that will refresh us in return. And it can be found in each of us, and it can bring light into the darkest of places.

Life is Beautiful, never lose hope.

Itim Na Nazareno


Ang taunang pagdiriwang ng Kapistahan ng Itim na Nazareno (Feast of Black Nazarene) ay gugunitain bukas ika-9 ng Enero at inaasahang dadagsahin ng milyon milyong deboto mula sa iba't ibang panig ng Pilipinas.

Naging bahagi ng aking buhay ang pagsisimba sa Quiapo tuwing unang Byernes ng bawa't buwan kasama ang aking ina, kung saan minsan ako ay nahulaan na maglalakbay sa ibang bansa na aking inakala na ako'y magiging isang pari at misyonaryo subalit ako'y naging isang OFW (Pananampalataya - Nasa Puso Ng Bawa't OFW).

Sa haba ng panahon ng aking pagsisimba sa Quiapo, samu't saring kahilingan sa Poong Nazareno ang aking hiniling, makapagtapos ng pag-aaral, maging pari at misyonaryo at iba pa. May mga natupad at may hindi naipagkaloob sa kadahilanang Poon lamang ang nakakaalam. Di man ako naging pari ay inihatid naman ng Nazareno ang aking mga paa sa lupain ng Doha di bilang isang misyonaryo kundi isang OFW.

Maraming naniniwala, maraming umaasa sa mapaghimalang Poong Nazareno, sa kabila ng lumalalang suliranin ng ating bansa, gutom at paghihikahos sa buhay, karatungan sa mga sumakabilang buhay na kababayan na biktima ng karahasan, at mga suliraning panlipunan na ang mga kasagutan ay ipinagkait ng pamahalaan, sa panahon ng kadiliman ng ating buhay, Diyos lamang ang tanging mapagkakatiwalaan at maasahan sa ating buhay.

Sa Poong Nazareno kanilang nahantungan ang kanilang sarili, tulad ng pinagdaanang paghihirap ng Panginoon, nakikita nila si Kristo sa kanilang buhay sa bawa't sakit at paghihirap na kanilang nararamdaman.


Bukas muling magaganap ang isang pinakamaking himala ng taon, ang pagkakapantay pantay at pagkakaisa ng bawa't Pilipino, walang mayaman o mahirap, nakapag-aral man o mangmang, matanda o bata, politiko o simpleng taon, sdi alintana ang init ng araw o ulan, sama sama silang magkakatiipon tipon, nakayapak  ang karamihan bilang deboto sa Poong Nazareno ay magkakaisa sa puso't damdamin at aniniwala sa mapaghimalang Poon tungo sa kapayapaan, pagmamahalan at kaunlaran ng buhay ng bawa't Pilipino at ng ating bansang Pilipinas.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails